W nawożeniu stosuje się zazwyczaj właśnie kompleksy EDTA tych kationów, ponieważ są one
w warunkach akwariowych trwalsze, i co za tym idzie, łatwiej przyswajalne przez rośliny.
Załóżmy następującą sytuację:
Dodajemy chelat żelaza i pozostałe pierwiastki w postaci zwykłych soli (nie skompleksowane).
Jeśli kation będzie miał większe powinowactwo do EDTA niż jon żelazawy, to wyprze żelazo
tworząc nowy kompleks EDTA-X2+.
Żelazo nie skompleksowane w warunkach akwariowych szybko się utleni do mało przydatnego dla roślin
Fe3+... a my zauważymy objawy niedoborów żelaza! (Spotkać można różne poglądy na temat przyswajalności
jonów Fe3+. Część autorów uważa, iż jedynym czynnikiem ograniczającym przyswajanie tego jonu jest jego
szybkie wytrącanie w postaci Fe(OH)3. Tak więc nawet jon Fe3+ o ile nie wytraca się
(np. na skutek związania przez EDTA) może być przyswajany przez rośliny). Nawet gdy zwiększymy
dawkę chelatu żelazowego, dopiero gdy ilościowo cały metal X zostanie związany w kompleksie EDTA,
żelazo stanie się przyswajalne przez rośliny!
Które wiec kationy można podejrzewać o 'podkradanie żelaza' ?
Tabela stałych kompleksowania EDTA
| pKa | |
| Mg2+ | 8,7 |
| Ca2+ | 10,8 |
| Mn2+ | 14,0 |
| Fe2+ | 14,2 |
| Co2+ | 16,3 |
| Cu2+ | 16,6 |
| Zn2+ | 18,9 |
...wszystko co znajduje się poniżej Fe w tej tabeli... a i nawet sam Mn...
Nie można zapomnieć o jeszcze jednej rzeczy...
Nieskompleksowane jony metali znajdują się w podmienianej wodzie. Należy zatem dodawać odpowiednie ilości czynników chelatujących
stosownie do objętości podmienianej wody.
Aby policzyć ilość potrzebnego EDTA musimy znać maksymalne stężenia poszczególnych jonów w wodzie wodociągowej.
Zadanie to pozwiązuje odpowiedni arkusz w Excelu : nadmiaredta.zip
Uwaga - to wszystko rozważania teoretyczne... które nie znalazły potwierdzenia w praktyce. Ponadto większe dawki EDTA mogą hamować przyswajanie mikroelementów przez rośliny! Proszę więc eksperymentowac... z rozwagą :)